''AĞLA''

Ağlama demiyorum sana
Ağla
Yüreğince ağla
Yüreğinle ağla

Gözyaşın sevdandır
Gözyaşın
Yüreğinden savrulan fırtınadır
Öfkedir isyandır

''Ağla''

Biraz
Uzunca olacak biliyorum
Bu hesapsız ayrılık
Yüreğin belki de
Acına da sevdana da
Sığmayacak
Kanatacak avuçlarını
Bir cam parçası gibi
Yokluğum
Belki binlerce
Sınayacak seni
Bir pamuk ipliğiyle
Yaşam

Sen de
Bilirsin ki
Bir masal bu
Bir varmış bir yokmuş
Biri inmiş
Biri binmiş
Belki de
Bu masaldan bize düşen pay
‘’Nasıl binmiş
Nasıl inmiş’’

Gözyaşı; bazen sevincimiz,

bazen acı ve hüznümüz,

bazen de

sözcüklere sığmayan sözümüzdür.

Mutluluğun kaynağı sevgi;

sevginin özü, yaşam...

Bir başkasına açıklayamayacağın

ya da savunamayacağın

hiçbir şeyi yapma.

NEDEN

Çocukluğumu çaldınız
Gençliğimi çaldınız
Geleceğimi
Yarınlarımı çaldınız
Neden

Benim de umutlarım vardı
Hayallerim
Sevdalarım vardı
En az sizin çocuklarınız kadar
Ben de
Tatlı ve sevecen bir çocuktum
Ben de
Ana kuzusuydum
Anasının koklamaya bile
Kıyamadığı kadar

Kıydınız çocukluğuma
Gençliğime
Yarınlarıma

Eliniz titremedi hiç
Tetiğe giderken
Vicdanınız hiç sızlamadı
Günahsız bedenler paramparça olurken
Neden

Oysa babam
Kardeşlerim diye
Söz ederdi
Tüm insanlardan
Annemse
Kapımızı çalan
Herkesle
Paylaşırdı ekmeğini suyunu

Dar mı geldi
Dünya size
Korktunuz mu aç kalmaktan

Bizim evimiz çok genişti oysa
Kocaman bahçemiz de vardı
Bahçemizde boy boy ağaçlar
Rengarenk çiçekler


İsteseydiniz
Paylaşırdık sizinle
Çocuklarınız
Kardeşim olurdu
Uçurtma uçururduk
Masmavi gökyüzünde
Oyunlar oynardık
Aynı dili bilmesek de
Amca derdim hata size
Evimize her gelişinizde
Sarılır öperdim yanaklarınızdan

Kıydınız çocukluğuma
Gençliğime
Yarınlarıma
Neden


Susuyorsunuz şimdi
Susun istediğiniz kadar
Ama ben
Size hep soracağım
Neden, neden, neden…

Sen de bir çocuk okut, sen de bir hayat kurtar.